مهدى مهريزى و على صدرايى خويى
230
ميراث حديث شيعه
مسالك اين مقام رفيع وندرت شارعان مشارع اين منزل منيع ، هم مؤيد اين أمور مذكور است . پس به هر حال از تحصيل معرفت أقدار نعم بدانچه مقدور بود چاره نبود ؛ زيرا كه اين امر ، سايران مناهج شكر را وقايت نمايد از اقدام بر كفران نعم حضرت منّان كه مورث خسران جاودانى ونقص و « 1 » فقدان عزّت دو جهانى است ودلالت فرمايد به سلوك طريق رعايت حسن استعمال هر نعمتي در مرتبهء خويش ودر ابتداى همين صورت وسيلهء وصول شاكر گردد به تحقيق دقايق « 2 » عرفان وسلوك طرايق ايقان وملزم اداى حقوق « 3 » شكر نعم به جنان وزبان وأركان ، فلهذا نمطى از آنچه مفهوم ومعلوم أهل تحقيق گشته از حقايق أقدار نعم ، مرقوم گردانيم تا طالبان سبيل شكر را دليلي باشد . امّا ببايد دانست كه نعمت ، عبارت بود از آنچه واقع شود « 4 » به أو « 5 » لذّت وراحت ؛ واين يا باطني بود يا ظاهري . ونعمت باطني منحصر بود « 6 » در علم « 7 » معرفت وحسن سيرت . ونعمت ظاهري يا داخل بود يا خارج وهر يكى منقسم شود به أعلى وأوسط وأدنى « 8 » . امّا أعلى از قسم أول چون نعمت وجود وحيات وقوا « 9 » وصحّت ؛ وأوسط چون نعمت اعضاى سليمه وجوارح تامّه ؛ وأدنى چون نعمت فربهى وعِظَم وطول وهيأت مقبول « 10 » . اما أعلى از قسم ثاني چون نعمت امن وفراغت ؛ وأوسط چون نعمت حصول مقاصد ومطالب « 11 » ووصول مرغوبات ومألوفات ؛ وأدنى چون نعمت مطعومات ومشروبات وملبوسات . وبر همين نهج ، منقسم بود نعمت أسباب ووسايط اينها . وبالجملة آنچه مرغوب ومطلوب نفس ملكي بود ، أعلى بود وآنچه مرغوب نفس سبعي بود ، أوسط بود وآنچه مرغوب نفس بهيمى بود ، أدنى بود « 12 » .
--> ( 1 ) . ف : - و . ( 2 ) . ف : حقايق . ( 3 ) . ف : - حقوق . ( 4 ) . ف : - شود . ( 5 ) . ف : + / بود . ( 6 ) . ف : است . ( 7 ) . ف : + / و . ( 8 ) . ف : + / و . ( 9 ) . ف : قوّت . ( 10 ) . ف : + / و . ( 11 ) . ف : مطالب ومقاصد . ( 12 ) . ف : باشد .